Elektrik

Elektrik Terimleri Sözlüğü

Elektrik Terimleri Sözlüğü

Olmazsa olmazımız elektriğin bir çok terimleri vardır.Bu terimleri sizler için Elektrik Terimleri Sözlüğünde topladık.Umarım beğenirsiniz.

Amper – Amper, elektrik akımının standart ölçü birimidir. Bazen Amp olarak yazılır.

Alternatif akım (AC) – Periyodik olarak yönü tersine çeviren bir elektrik akımı. Güç hatlarında güç taşımak için yaygın olarak kullanılır.

Pil – Kimyasal hücrelerden elektrik depolayan ve üreten bir cihaz.

Kondansatör – Elektrik yükünü depolayan temel bir elektrikli bileşen. Kondansatörler, bir yalıtıcı ile ayrılmış iki elektrik iletkenden yapılır.

İletken – Elektrik yükünün serbest akışını sağlayan bir malzeme. Bakır kablolama en yaygın kullanılan elektrik iletkenidir.

Coulomb yasası- Yüklü parçacıklar arasındaki elektrostatik etkileşimi açıklayan bir fizik yasası.

Diyot – Sadece bir yönde akım akışına izin veren bir elektronik bileşen.

Doğru akım (DC) – Sadece bir yönde akan bir akım türü (AC’den farklı olarak yönü tersine çevirir).

Elektrik yükü – Bu, protonların (pozitif yük) ve elektronların (negatif yük) dengesine dayanan maddenin temel bir özelliğidir. Elektrik şarjı için standart birim coulomb’dur.

Elektrik devresi – Elektrik devresi, elektrik akımının akmasına izin veren bir iletken tel ile bağlanan elektrik bileşenlerinin bir araya gelmesidir.

Elektrik akımı- Elektrik akımı bir malzemeden elektrik yükünün akışıdır. Elektrik akımı için standart ünite amperdir.

Elektrik potansiyeli – Elektrik potansiyeli devredeki iki nokta arasındaki elektrik yükündeki farktır. Aynı zamanda voltaj denir. Elektrik potansiyeli için standart birim volttur.

Elektromanyetizma – Manyetik alanlar ve elektrik akımları arasındaki etkileşim.

Elektron – Tüm atomlarda bulunan bir temel atom altı parçacık olan elektronlar, iletken bir malzemede bir atomdan diğerine akarak elektrik taşırlar.

Farad – Kapasitans için standart ölçü birimi.

Henry – Endüktans için standart ölçü birimi.

İndüktör- Elektrik akımındaki değişimlere direnen temel pasif bir elektriksel bileşen. İndüktörler genellikle bir manyetik çekirdeğin etrafında bazen bir tel sarılarak veya sarılarak yapılır. Bir endüktör için ölçü birimi Henry’dir.

İzolatör – Elektronik bir şarjın serbestçe aktığı ve elektrik akımının akışını gerçekleştirmediği bir malzeme.

Manyetik alan – Elektrik akımları ve manyetik malzemeler tarafından üretilen manyetik etki.

Ohm – Direnç için standart ölçü birimi.

Ohm yasası – Denklem V = IR kullanılarak gerilim, akım ve direnç arasındaki ilişkiyi açıklayan bir fizik yasası.

Direnç – Elektrik akımının akışını önleyen temel bir elektronik bileşen.

Yarı iletken – Koşullara bağlı olarak bir iletken ve yalıtkan arasında hareket eden bir malzeme. Silikon, elektronikte yaygın olarak kullanılan bir yarı iletkendir.

Statik elektrik – Bir nesnenin yüzeyinde elektrik yükünün birikmesi. Şarj, başka bir alana akmak yerine bir alanda kalır.

Transformatör – İki sargı devresi arasındaki endüktif kuplaj kullanarak elektrik enerjisini aktaran bir elektriksel bileşen.

Transistör – Elektronik sinyaller için bir geçit, anahtar veya amplifikatör olarak hareket etmek üzere akım akışını düzenlemek için elektrik devresinde kullanılan bir yarı iletken cihaz.

Volt – Elektrik potansiyeli için standart ölçü birimi (voltaj).

Watt – Elektrik gücü için kullanılan standart ölçü birimi.

Yazı hakkındaki düşünceleriniz nelerdir?

Send this to a friend